Ook nu ik al weer enige tijd in Purmerend woon reis ik nog geregeld naar Landsmeer om een bezoek te brengen aan Van Dijks DHZ, de winkel waar werkelijk alles te vinden is wat een mens maar nodig heeft om zelf te klussen aan huis en haard.Toen ik daar gisteren wachtende was op de zagerij die voor mij een aantal planken op maat fabriceerde, scharrelde ik wat rond in de winkel en vond daar een steen die gebruikt wordt om messen of scharen aan te scherpen. Ik was blijkbaar zo verbijsterd door het bijbehorende naam/prijsbordje dat ik verzuimde er een foto van te maken. Er stond: WEDSTEEN. Ik durf te wedden dat er hier een spelvoutje was gemaakt.

Deze wedsteen bracht mij in mijn mijmeringen onderweg naar huis terug in een van mijn vorige levens toen ik actief was in Rotterdam als drukker en uitgever van boeken. Eerst in de Rietvinkstraat in het smoezelige oude pandje op nummer negen dat ik in 1975 met bij familie geleend geld kocht van de Overschiese perspexbuiger Perridon. Vijf jaar later aan de Jaffadwarsstraat 51 (in eerste instantie onder de naam Technoprint BV) en weer vijf jaar later aan de Schiestraat 14, tussen Hofplein en Centraal Station. In Januari 1991 beëindigde ik mijn grafische activiteiten door verkoop van de drukkerij aan Jan Goos in Ouderkerk aan den IJssel.

Dat waren vijftien enerverende jaren van dag en nacht werken maar waarin door mij toch nog een honderdtal boeken werd uitgegeven ondanks de voortdurende strijd tegen geldgebrek en schuldeisers. Het laatste boek dat door mij werd uitgegeven was in 1994 en het heette…. ”Wetsteen der Vernuften”, een heruitgave van een boek van Jan de Brune De Jonge, uit 1644. Deze heruitgave werd verzorgd door mijn oude strijdmakker Ton Harmsen die inmiddels verbonden was aan de letterenfaculteit van de Rijks Universiteit Leiden.

Hoewel ik inmiddels niet meer over een drukpers beschikte beloofde ik hem de uitgave van deze pil van 445 pagina’s te verzorgen in de verwachting dat ik het drukwerk bij Jan Goos wel kon regelen. Maar dat bleef wegens gebrek aan financiën beperkt tot alleen het drukken van het omslag. Dus besloot ik het binnenwerk eigenhandig te produceren in het gastenslaapkamertje van mijn toenmalige flat op de vierde verdieping aan de Burgemeester van Walsumweg (102) op een kleine geleasede Nashuatec kantoor-kopieermachine die ik illegaal aan een faillissement had onttrokken. Nieuw probleem: kameraad Harmsen had het origineel opgemaakt en geprint op een formaat dat net te groot was om te kopiëren op standaard A4 papier. Ik beschikte niet meer over een reproductiecamera waarmee ik de tekst iets kon verkleinen tot een gangbaar A5 boekformaat. Het boek moest dus de ongebruikelijke maat van 15,2 x 21 cm krijgen waardoor ik genoodzaakt was een afwijkende papiermaat in te kopen die gelukkig nog net in het kopieermasjientje paste. Aldus 100 exemplaren gemaakt en aan de eetkamertafel vergaard om tenslotte door boekbinder Hans Bruijstens aan de Wijnhaven garenloos te worden gebonden tot pronte paperbacks.

Van deze uitgave werden in de loop der jaren enkele exemplaren verkocht aan Leidse letterkundestudenten. De rest van de oplage verhuisde mee van Rotterdam naar Landsmeer om tenslotte bij mijn verhuizing naar Purmerend te belanden in de oudpapiercontainers van de Landsmeerse milieustraat.

Dat zijn zo de herinneringen die bij mij opkwamen naar aanleiding van een spelfout in een DoeHetZelf-winkel.