Ik kwam de door schietmotten aangeknaagde lijst uit 1966 tegen met de namen van alle gedetermineerde soorten. Daar staan planten op die ik sindsdien nooit meer ben tegengekomen zoals de Grote Watereppe, de Kleine Bevernel en de Ringelwikke. Over één soort wil ik het nog even nader hebben: de Hondsdraf. De sterke geur van dit fraaie plantje staat mij nog steeds bij wanneer ik terugdenk aan de zomers waarin ik op de knietjes met een heggeschaar de gras- en onkruidranden moest wegknippen langs de fundering van mijn vaders eierenschuur. In "de dikke rooie" werd gesuggereerd dat de naam Hondsdraf een verbastering is van het oud-Gothische woord Gunderaba ("wondrank"). Dr. J. Mennema die aan het eind van de vorige eeuw een geheel herziene uitgave van het standaardwerk verzorgde, vond de vermelde verwijzing naar het Gotisch waarschijnlijk twijfelachtig genoeg om deze weg te laten in de latere edities.
De troetelnaam voor onze favoriete determineergids was trouwens ook maar betrekkelijk: hoewel de meeste edities inderdaad rood waren (en dik), zijn er ook enige edities verschenen met een grijze of groene band.